Kamil Szeremeta to jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich bokserów zawodowych ostatniej dekady — urodzony i związany z Białymstokiem pięściarz, który z lokalnego ringu trafił na największe gale świata. Były mistrz Europy EBU w wadze średniej, pretendent do tytułów IBF i IBO, rywal Gennadiya Golovkina i Chrisa Eubanka Juniora. Jego kariera to przykład konsekwentnej wspinaczki przez zawodowe szeregi, zakończonej w październiku 2024 roku — dzień po 35. urodzinach, w Rijadzie, na jednej z największych gal bokserskich w historii.
Początki — Białystok i klub Hetman
Kamil Szeremeta urodził się 11 października 1989 roku w Białymstoku. Pierwsze bokserskie kroki stawiał w białostockim Hetmanie. To właśnie tam ukształtował się jego styl walki i sportowy charakter. Boks stał się dla niego nie tylko pasją, ale i życiową drogą — boksuję od 12. roku życia, jak sam przyznał w jednym z wywiadów.
W 2008 roku wywalczył brązowy medal w wadze półśredniej w mistrzostwach Polski, a w kolejnych dwóch latach zdobywał złote medale. Ma też na koncie bardzo prestiżową wygraną w turnieju im. Feliksa Stamma. Białystok dał mu fundament — i do tego miasta zawsze wracał.
Kariera amatorska — 192 walki i droga na zawodowstwo
W karierze amatorskiej zaliczył 192 walki, z których aż 168 wygrał, 2 zremisował i 22 przegrał. To imponujący bilans, który pokazuje skalę doświadczenia, z jakim wchodził w zawodowstwo. W 2011 i 2012 wywalczył srebrne medale i zdecydował się przejść na zawodowstwo.
192 walki amatorskie — 168 zwycięstw, 2 remisy, 22 porażki. Jeden z najlepiej przygotowanych polskich bokserów wchodzących na zawodowe ringi w ostatnich latach.
Debiut zawodowy i budowanie rekordu
Szeremeta zadebiutował zawodowo w wieku 23 lat, 2 grudnia 2012 roku, przeciwko Janosowi Lakatosowi. Pokonał go na punkty w czterech rundach, zaliczając udany start zawodowej kariery. Hailing from Białegostoku, gdzie też mieszkał, Szeremeta przeszedł na zawodowstwo w grudniu 2012 i budował karierę opartą na regionalnej dominacji oraz wyzwaniach na najwyższym poziomie.
Do 2020 roku był bokserem niepokonanym, wygrywając 21 walk i zdobywając w międzyczasie tytuł mistrza Europy. Przez osiem lat niepokonaności systematycznie piął się w rankingach, walcząc coraz z mocniejszymi rywalami. Mierzy 177 cm wzrostu, zasięg ramion wynosi 186 cm, walczy w stylu ortodoksyjnym.
Mistrzostwo Europy EBU — triumf w Rzymie
Przełomem w karierze Szeremety był rok 2018. Po tym, jak Emanuele Blandamura zrezygnował z europejskiego tytułu, by zmierzyć się z Ryōtą Muratą, Szeremeta stanął naprzeciwko Alessandro Goddiego w walce o wakujący pas EBU 23 lutego 2018 roku w Palasport V.le Tiziano w Rzymie. Szeremeta pokonał Goddiego, zdobywając tytuł przez techniczny nokaut w drugiej rundzie.
Jego największym sukcesem jest wywalczenie tytułu zawodowego mistrza Europy w wadze średniej w 2018 roku w Rzymie, gdzie pokonał lokalnego faworyta Alessandro Goddiego przez techniczny nokaut w 2. rundzie. Wygrana na wyjeździe, w Italii, z miejscowym zawodnikiem — to miało swoją wartość symboliczną.
Obrona tytułu we Francji
Szeremeta obronił pas raz — pokonując Andrew Francillette’a jednogłośną decyzją sędziów w marcu 2019 roku we Francji, po czym zrezygnował z tytułu, by szukać możliwości na poziomie światowym. Decyzja o oddaniu pasa była świadoma i przemyślana — cel był jeden: walka o mistrzostwo świata.
Mistrz Europy EBU w wadze średniej (2018–2019). Tytuł zdobyty w Rzymie przez TKO w 2. rundzie, obroniony we Francji jednogłośną decyzją.
Wyzwanie o mistrzostwo świata — Golovkin 2020
Największa walka w karierze białostoczanina odbyła się 18 grudnia 2020 roku. Szeremeta dostał swoją pierwszą szansę na tytuł mistrzowski po 21 zawodowych walkach. 18 grudnia 2020 roku zmierzył się z Gennadiym Golovkinem o pas IBF w wadze średniej, przegrywając przez RTD w 7. rundzie.
Jego serię zwycięstw zatrzymał Giennadij Gołowkin, który pokonał Polaka w 7. rundzie, broniąc tym samym tytułu mistrza świata IBF w wadze średniej. Szeremeta był zatrzymywany czterokrotnie w trakcie walki, co wyznaczyło rekordowe 21. zwycięstwo Golovkina w wadze średniej. Po walce Kamil Szeremeta trafił do szpitala — Polak miał problemy z okiem.
Reakcja po porażce z GGG
Szeremeta nie ukrywał emocji po tej walce. Mimo brutalnej lekcji od jednego z najlepszych bokserów epoki, nie myślał o rezygnacji. Kamil Szeremeta: „Ja po walce się nie poddałem i nie poddam”. Ta postawa — serce ponad wszystko — stała się jego znakiem rozpoznawczym w oczach kibiców.
Walka z Jaime Munguíą — El Paso 2021
Pół roku po starciu z Golovkinem Szeremeta wrócił na ring z kolejnym wielkim nazwiskiem. W czerwcu 2021 roku zmierzył się z meksykańskim zawodnikiem Jaime Munguíą. Dalsza walka nie miała sensu — tak skrótowo skomentowały media zakończenie tego pojedynku. Szeremeta przegrał z Jaime Munguíą w 2021 roku przed czasem. Mimo porażki, samo dopuszczenie do takiego starcia było potwierdzeniem, że Polak jest traktowany jako wiarygodny rywal na poziomie światowym.
Powrót i seria wygranych (2022–2023)
Po dwóch bolesnych przegranych Szeremeta nie zrezygnował. Wrócił na ring i odbudował się serią zwycięstw. Polak kontynuował serię czterech wygranych z rzędu, podczas której pokonywał kolejno Sashę Yengoyana, Vladyslava Gelę, Nizara Trimecha i Omira Rodrigueza. Część tych walk odbywała się w Polsce — m.in. w Białymstoku, na gali w Operze i Filharmonii Podlaskiej, co dla białostockich kibiców miało szczególne znaczenie.
W lutym 2024 roku zremisował niejednogłośną decyzją sędziów z Abelem Miną po dziesięciorundowym starciu. Bilans rósł, a z nim kolejne zaproszenia na duże gale.
Ostatnia walka — Chris Eubank Jr, Rijad 2024
12 października 2024 roku — dzień po swoich 35. urodzinach — Kamil Szeremeta stanął na ringu w Rijadzie w Arabii Saudyjskiej. Stawką był pas IBO w wadze średniej, rywalem — Chris Eubank Junior. Walczył o tytuł mistrza świata IBF, WBC, WBO, IBO w wadze średniej, przegrywając przez KO z Chrisem Eubankiem Juniorem.
Kamil Szeremeta musiał uznać wyższość Chrisa Eubanka Juniora na gali w Rijadzie, a walka zakończyła się przez techniczny nokaut w 7. rundzie. Polak w trakcie pojedynku był cztery razy liczony. Chociaż Polak robił, co mógł, i ambicji z pewnością nie można mu odmówić, sędzia zdecydował się przerwać pojedynek w 7. rundzie. Mimo przegranej, postawa Polaka przypadła do gustu ekspertom.
Gala w Rijadzie, 12 października 2024 — walka o pas IBO w wadze średniej z Chrisem Eubankiem Jr. Szeremeta liczony czterokrotnie, TKO w 7. rundzie.
Zakończenie kariery
Po porażce za pośrednictwem mediów społecznościowych ogłosił, że zamierza zakończyć sportową karierę. „Być może czas zejść ze sceny, choć nie udało się tego zrobić niepokonanym, jak śpiewał Perfect. Nie żałuję jednak żadnej chwili w ringu, bo to wszystko mnie wiele nauczyło” — wyznał polski pięściarz.
„To jest sygnał od organizmu, od całego układu nerwowego, że to już czas kończyć” — powiedział Szeremeta w Radiu JARD. Decyzja była przemyślana od dawna. Boksuję od 12. roku życia, podczas przygotowań jestem daleko od rodziny, a mam dwójkę dzieci, których kocham nad życie i chciałbym być przy nich. Teraz jest najpiękniejszy czas, gdy dorastają, a ja tego nie widzę, bo trenuję w Warszawie.
„Udało mi się w ringu zarobić, zainwestowałem. Podtrzymuję to, co powiedziałem: 11 października 2024, gdy skończę 35 lat, wracam na stałe do rodziny do Białegostoku” — tłumaczył. Dotrzymał słowa.
Rekord zawodowy i podsumowanie statystyk
Białostoczanin stoczył 30 zawodowych pojedynków, wygrał 25 z nich, w tym 8 przed czasem. Pełny bilans zawodowy zamknął się następująco:
Rekord zawodowy: 26–3–2 (9 KO)
Łącznie walk: 31 | Zwycięstwa: 26 | Porażki: 3 | Remisy: 2 | Nokauty: 9
- Debiut zawodowy: 2 grudnia 2012 — zwycięstwo z Janosem Lakatosem (PTS, 4 rundy)
- Tytuł mistrza Europy EBU: luty 2018 — TKO 2 nad Alessandro Goddim, Rzym
- Obrona tytułu: marzec 2019 — jednogłośna decyzja nad Andrew Francillette’em, Francja
- Walka o pas IBF: grudzień 2020 — RTD 7 z Gennadiym Golovkinem, Hollywood, Floryda
- Walka z Jaime Munguíą: czerwiec 2021 — przegrana przed czasem, El Paso
- Ostatnia walka: 12 października 2024 — TKO 7 z Chrisem Eubankiem Jr, Rijad
Rodzina i życie poza ringiem
Szeremeta przez całą karierę podkreślał, że boks uprawiał przede wszystkim dla rodziny. Boksuję od 12. roku życia, podczas przygotowań jestem daleko od rodziny, a mam dwójkę dzieci, których kocham nad życie i chciałbym być przy nich. Rodzina była dla niego najważniejszym powodem, dla którego walczył — i najważniejszym powodem, dla którego postanowił skończyć.
„To, co robię, robię dla nich, by nie musiały niczym się martwić. Udało mi się w ringu zarobić, zainwestowałem” — mówił otwarcie. Białystok zawsze był jego bazą i miejscem, do którego wracał między obozami przygotowawczymi w Warszawie. Po zakończeniu kariery wrócił tam na stałe.
W czerwcu 2020 roku był klasyfikowany jako siódmy najlepszy aktywny bokser wagi średniej na świecie według magazynu The Ring. Dla zawodnika z Białegostoku, który zaczynał w klubie Hetman, to wymowna liczba.