Malwina Kopron urodziła się 16 listopada 1994 roku w Puławach i to właśnie z tym miastem jest związana przez całą swoją karierę. Polska młociarka to jedna z najbardziej utytułowanych lekkoatletek swojego pokolenia – brązowa medalistka Igrzysk Olimpijskich w Tokio i Mistrzostw Świata w Londynie, a do tego rekordzistka Polski z wynikiem 76,85 m, który plasuje ją na stałe w historii polskiej lekkoatletyki. Jej droga na szczyt zaczęła się bardzo wcześnie, pod okiem dziadka, i wiodła przez kolejne medale na każdym szczeblu kariery – od juniorskich mistrzostw świata aż po olimpijskie podium.
Początki kariery i pierwsze sukcesy juniorskie
Rzut młotem to nie tylko dyscyplina sportowa Malwiny Kopron, ale też pasja, która rozkwitła już we wczesnych latach życia. Kluczową rolę w jej rozwoju odegrał dziadek – trenerami Malwiny są Czesław Cybulski oraz Witold Kopron, prywatnie dziadek lekkoatletki. To właśnie pod jego okiem stawiała pierwsze kroki z młotem w dłoni, a ta rodzinna relacja trener–zawodniczka okazała się jednym z fundamentów jej późniejszych sukcesów.
Podróż Malwiny Kopron na arenie międzynarodowej rozpoczęła się w 2011 roku, kiedy zadebiutowała na Mistrzostwach Świata Juniorów Młodszych i zdobyła srebrny medal. W tamtym czasie miała zaledwie 17 lat. Rok później uczestniczyła w mistrzostwach świata juniorów (2012). Już wtedy było widać, że Puławy wychowały zawodniczkę z prawdziwym potencjałem.
Kolejne lata przyniosły kolejne potwierdzenia klasy. W 2015 roku Kopron zdobyła brązowy medal młodzieżowych mistrzostw Europy w Tallinnie. Na mistrzostwach Polski była medalistką w kategoriach srebrnej (2016 i 2017) oraz brązowej (2014 i 2015).
Rekord życiowy i złoto Uniwersjady w Tajpej
Rok 2017 okazał się dla Malwiny Kopron przełomowy pod każdym względem. W sierpniu, podczas Letniej Uniwersjady w Tajpej, z wynikiem 76,85 m zdobyła złoty medal Uniwersjady – wynik, który do dziś pozostaje drugim w historii polskiej lekkoatletyki.
Rekord życiowy: 76,85 m – ustanowiony 26 sierpnia 2017 w Tajpej podczas Letniej Uniwersjady. Drugi wynik w historii polskiej lekkoatletyki kobiet w rzucie młotem – lepiej rzuciła tylko Anita Włodarczyk (rekord świata: 82,98 m).
Rekord ten Malwina Kopron ustanowiła 26 sierpnia 2017 roku w Tajpej, co dało jej 2. lokatę w polskich tabelach historycznych. Do zawodniczki należy również aktualny rekord Polski młodzieżowców w rzucie młotem – 72,74 m z 2016 roku.
W historii kobiecego rzutu młotem w Polsce dalej od niej rzucała jedynie Anita Włodarczyk. To zestawienie dobitnie pokazuje, jak wysoką pozycję Malwina Kopron zajmuje w polskiej historii tej dyscypliny.
Brązowy medal Mistrzostw Świata w Londynie (2017)
W 2017 roku Malwina Kopron zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w Londynie. To był pierwszy wielki medal seniorski na mistrzostwach świata – osiągnięcie, które potwierdziło, że puławianka należy do ścisłej światowej czołówki. Do największych osiągnięć medalowych w karierze Malwiny zaliczają się: brązowy medal na Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce w 2017 roku, a także złoty i srebrny medal na Uniwersjadzie kolejno w 2017 i 2019 roku.
Rok 2017 był więc absolutnie wyjątkowy – dwa wielkie medale w ciągu kilku tygodni, w tym rekord życiowy i złoto Uniwersjady. Trudno sobie wyobrazić lepszy sezon w karierze młociarki.
Igrzyska Olimpijskie: Rio 2016 i Tokio 2021
Rio de Janeiro 2016 – olimpijski debiut
W 2016 roku Malwina Kopron była szóstą zawodniczką mistrzostw Europy w Amsterdamie. W tym samym roku zadebiutowała na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro, gdzie w konkurencji rzutu młotem zajęła 15. miejsce. Debiut olimpijski to zawsze wielkie przeżycie, a wynik plasujący ją w połowie stawki najlepszych zawodniczek świata był solidną zapowiedzią tego, co miało nastąpić pięć lat później.
Tokio 2021 – olimpijski medal i szczyt kariery
Malwinie Kopron udało się stanąć na podium Igrzysk Olimpijskich w Tokio. Lekkoatletka zdobyła brązowy medal, rzucając 75,49 m. Razem z Anitą Włodarczyk, która zdobyła złoto, udało im się wywalczyć piąty i szósty medal na Igrzyskach.
Tokio 2021 – rzut młotem kobiet:
🥇 Anita Włodarczyk (Polska)
🥉 Malwina Kopron (Polska) – 75,49 m
Dwie Polki na podium olimpijskim w tej samej konkurencji.
Brązowy medal olimpijski to bez wątpienia szczytowe osiągnięcie w dotychczasowej karierze Malwiny Kopron. Kilka razy rzucała ponad 75 m – najczęściej przekraczała tę granicę właśnie w 2021 roku, kiedy to zdobyła brązowy medal olimpijski w Tokio. Sezon 2021 był pod względem regularności wyników jednym z najlepszych w jej karierze.
Odznaczenia i wyróżnienia
Po powrocie z Igrzysk Olimpijskich Malwina Kopron została uhonorowana Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Andrzeja Dudę. Dodatkowo otrzymała Odznakę Honorową za zasługi dla rodzinnego miasta Puławy.
Oprócz osiągnięć sportowych, Kopron była nominowana w 87. Plebiscycie Sportowym na Najlepszego Sportowca Polski w roku 2021. To wyróżnienie, które trafia do ścisłej elity polskiego sportu, dobitnie pokazuje, jak wysoko w środowisku sportowym oceniano jej tokijski wyczyn.
Wykształcenie i klub sportowy
Malwina Kopron kształciła się na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Jako zawodniczka reprezentowała AZS UMCS Lublin. Lublin i Puławy to dwa miasta, które odegrały kluczową rolę w jej sportowym i edukacyjnym rozwoju – dzieliło je zaledwie kilkadziesiąt kilometrów, co ułatwiało łączenie nauki z treningami.
Igrzyska w Paryżu 2024 i trudny okres
Malwina Kopron była olimpijką również w Paryżu w 2024 roku. Jednak igrzyska nad Sekwaną nie przyniosły powtórzenia tokijskiego sukcesu. Brązowa medalistka igrzysk w Tokio najdalej rzuciła w trzeciej kolejce (67,68 m) i ostatecznie została sklasyfikowana na 23. miejscu, bez szans na awans do finału.
W tym roku zmagała się z wieloma problemami i nie udało jej się posłać młota za 70. metr. Po fatalnych dla siebie igrzyskach olimpijskich w Paryżu mentalnie – jak sama przyznała – zakończyła karierę. Był to trudny moment, który jednak nie okazał się końcem jej historii ze sportem.
Macierzyństwo i zapowiedź powrotu
Malwina Kopron zdecydowała się na przerwę w karierze po igrzyskach w Paryżu i w kwietniu 2025 roku powitała na świecie córkę Zosię. „28.04.2025 Zofia Kopron-Stasiak” – napisała na swoim profilu w mediach społecznościowych.
Kopron bardzo chciała wrócić do aktywnego uprawiania sportu niedługo po narodzinach córki, dlatego nie zakończyła treningów i ćwiczyła nawet będąc w zaawansowanej ciąży. Zmniejszyła znacznie obciążenie treningowe, ale starała się nie zaniedbywać rutyny.
Od pół roku po narodzinach córki Kopron przyznawała, że jest najszczęśliwsza. „Nawet po zdobyciu medalu olimpijskiego nie byłam tak szczęśliwa, jak codziennie z córką” – mówiła.
Malwina Kopron jednak wraca. Nowe życie dostała po urodzeniu córki – wraz z przyjściem na świat maleństwa nagle zniknęło wiele problemów, z jakimi się borykała. Powrót do sportu traktuje na tyle poważnie, że jeździ z małą na zgrupowania sportowe. Ulubionymi ciociami małej Zosi są Ewa Swoboda i Ewa Różańska, a ulubionym wujkiem – Roch Krukowski.
Podsumowanie kariery – liczby i fakty
- Data i miejsce urodzenia: 16 listopada 1994, Puławy
- Rekord życiowy: 76,85 m (26 listopada 2017, Tajpej)
- Brązowy medal olimpijski: Tokio 2021 – wynik 75,49 m
- Brązowy medal MŚ: Londyn 2017
- Złoty medal Uniwersjady: Tajpej 2017
- Srebrny medal Uniwersjady: Neapol 2019
- Brązowy medal ME U23: Tallin 2015
- Trener: Witold Kopron (dziadek zawodniczki)
- Uczelnia: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
- Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Córka: Zosia, urodzona w 2025 roku
Malwina Kopron jest multimedalistką we wszystkich kategoriach wiekowych Mistrzostw Polski oraz zdobywczynią medali na Mistrzostwach Świata i Mistrzostwach Europy. Jej kariera to rzadki przykład konsekwentnego budowania formy przez całe dorosłe życie sportowe – od srebra na juniorskim mundialu aż po olimpijskie podium. Sama zawodniczka wierzy, że w kolejnych sezonach wróci do rzucania w europejskiej czołówce.